Μια κατοικία που ακουμπά στο έδαφος
Η κατοικία αναπτύσσεται σε ορθογώνια κάτοψη πάνω στο ξέφωτο, σπασμένη σε τρεις όγκους — κύρια κατοικία, ξενώνα και στεγασμένη στάθμευση — γύρω από έναν υπαίθριο, σκιερό κοινό χώρο.

Μια κατοικία οργανωμένη σε χαμηλή αλληλουχία πέτρας, σκιάς, αυλής και νερού, δεμένη με το βελανιδόδασος και το κρητικό φως.
Νέα κατοικία και ξενώνας

Η κατοικία αναπτύσσεται σε ορθογώνια κάτοψη πάνω στο ξέφωτο, σπασμένη σε τρεις όγκους — κύρια κατοικία, ξενώνα και στεγασμένη στάθμευση — γύρω από έναν υπαίθριο, σκιερό κοινό χώρο.


Η τοπική πέτρα κρατά το έργο γειωμένο στην κρητική παράδοση. Ο ξενώνας, με σοβά σε χρώμα τερακότας, αναγνωρίζεται ως μικρότερη παρουσία αλλά ισότιμος όγκος της σύνθεσης.
Μια κατοικία οργανωμένη σε χαμηλή αλληλουχία πέτρας, σκιάς, αυλής και νερού, δεμένη με το βελανιδόδασος και το κρητικό φως.
Η τοποθέτηση ακολουθεί τις βελανιδιές που έμειναν όρθιες, και αφήνει το βλέμμα ανοιχτό προς τη νότια έκθεση και τη βόρεια θέα προς την αυλή και την πισίνα.
Η αυλή οργανώνει τις καθημερινές κινήσεις και ενώνει την κύρια κατοικία με τον προσβάσιμο ξενώνα μέσα από έναν στεγασμένο υπαίθριο χώρο.
Οι αψιδωτές βεράντες, οι στεγασμένες μεταβάσεις και η σχέση πισίνας–αψίδων δουλεύουν ως φίλτρο ανάμεσα στο φως, την ιδιωτικότητα και τη χρήση.

Οι όγκοι τοποθετούνται με μέτρο, ώστε η κατοικία να μην επιβάλλεται στο τοπίο αλλά να συνεχίζει την κρητική παράδοση των καθαρών, λειτουργικών αρχιτεκτονικών μορφών.

Το νερό συνδέεται με τον εσωτερικό χώρο μέσα από αψίδες, ενώ οι σκιές και οι υπαίθριες στάσεις δίνουν καθημερινό ρυθμό σε όλη την κατοικία.

Τα υλικά κρατούν την κατοικία κοντά στον τόπο, ενώ τα μεγάλα ανοίγματα και οι καθαρές γραμμές διατηρούν μια καθαρά σύγχρονη αίσθηση.

Οι φωτεινές και σκιερές επιφάνειες δουλεύουν μαζί, ώστε κάθε πέρασμα να έχει καθαρότητα, προστασία και αίσθηση διάρκειας.

Πρινές, Ρέθυμνο, Κρήτη





























